Neydi ne oldu? 2004 yılının Mayıs ayında, Zinhar’ın ilk sayısı yayınladığında, ortada tutarlı, oturaklı ve aklı başında bir deneysel şiir dergisi var mıydı yok muydu? Aradan geçen 4 yıl ve 3 ay sonunda görebiliriz ki başlanılan yer ile bugün olunan yer arasındaki tuhaflıklar, açılımlar, daralımlar ve insanı daraltan tepkilerle/eleştiriler/bakışlarla birlikte düşünüldüğünde kafamın bu yazıyı yazmaya [...]
Kişisel olarak kitaplarım ya da yaptığım şeylerle ilgili az yazılmasından ya da hiç yazılmamasından pek hoşnutsuz değilim. Edebiyat ortamının böyle bir değerlendirme yeteneği, gücü olduğu konusunda şüphelerim var, birincisi. İkincisi ise, bu tür girişimlerin tüm detayları ile anlaşılabilmesinin imkânsız oluşudur. Örneğin Karagöz Edebiyat’ın 3. sayısında Tüğün ile ilgili çıkan iki değerlendirme yazısı da, bu imkansızlığın, [...]
Cöntürk, Şairler Sözlüğü’nde Osman Attilla için bunu yazıyor. Neden açık? Gerekçe göstermiyor, çünkü göstermesi de gerekmez. Cöntürk’ün eleştiri “açık” olarak işaretlemesindeki güven, daha önce yazdıklarından, aldığı risklerden kaynaklanıyor. “Şiirlerinde başarı izi görülmüyor. Bir de kitap çıkarmış.” diye yazıyor örneğin, Osman Şakir Aytöre hakkında. Acımasız? Küstahça? Osman Şakir Aytöre örneğin bu sözlüğü okuduğunda mı şiiri bırakmıştır, [...]
Şiir ve ilerleme, birbirlerinden içgüdüsel olarak nefret eden iki kızgın adam gibidir; aynı yolda karşılaştıklarında birisi yol verir. (Charles Baudelaire)
Şiir tarihimiz yenilerle doludur ve yeniklerle. Kelimelerin birbirlerine yakınlıklarının tesadüfî değildir ama konunun kazananlar ve kaybedenler tarafına doğru yürümesi ilginçtir. “İyi şiir kötü şiiri kovacaktır.” gibi bir önerme ile gözlerimizi şiire açarız. Buradaki “şiddet” üzerinde dikkatle [...]
